Νόμιζες ότι η μητρότητα είναι ότι βλέπεις στο Instagram, χαμογελαστά μωρά και φρεσκοσιδερωμένα σεντόνια; Ξανασκέψου το.
Η Αγορομάνα ανεβαίνει στη σκηνή για τρίτη χρονιά και δυναμιτίζει το παραμύθι της απόλυτης οικογενειακής ευτυχίας. Πιο ξεκαρδιστική και αληθινή από ποτέ, φωνάζει: Πάντως εγώ παιδί με άντρα δεν ξανακάνω.
Η Αφροδίτη Μητσοπούλου και ο Ιάκωβος Μολυμπάκης, ισορροπούν ανάμεσα σε stand-up comedy, ντοκιμαντέρ και μουσική παράσταση. Μιλούν για τις ενοχές, την εξάντληση και την ακατανίκητη επιθυμία να φας ένα ολόκληρο παγωτό κρυφά στο μπάνιο.
Μια φωνή για την ισότητα μέσα στο σπίτι, μια γροθιά στα πατριαρχικά κατάλοιπα και μια μεγάλη, ζεστή αγκαλιά σε κάθε γυναίκα που ένιωσε μόνη και αόρατη μέσα στον πιο απαιτητικό ρόλο της ζωής της.
Και όχι, δεν είναι μια παράσταση μόνο για γονείς. Είναι για σένα που αναρωτιέσαι γιατί η φίλη σου δεν απαντάει ποτέ στο τηλέφωνο. Είναι για όποιον έχει νιώσει την ασφυκτική πίεση των έμφυλων στερεοτύπων. Κι αν είσαι άντρας; Είναι η ευκαιρία σου να καταλάβεις επιτέλους γιατί μοιάζει έτοιμη να εκραγεί, απλώς και μόνο επειδή ξέχασες να αγοράσεις χαρτί κουζίνας.
Κάθε βράδυ, ένα διαφορετικό πρόσωπο καλεσμένη-ος ανεβαίνει στη σκηνή, ανατρέπει τα πάντα με τη δική της/του ιστορία και κάνει την κάθε παράσταση μια κυριολεκτικά ανεπανάληπτη εμπειρία.
*Κατά τη διάρκεια της παράστασης υπάρχουν αναφορές και περιγραφές γύρω από το ζήτημα της μαιευτικής βίας. Αν είστε θύμα μαιευτικής βίας, μη διστάσετε να ζητήσετε βοήθεια και στήριξη από πιστοποιημένους επαγγελματίες και φορείς.
Συνέντευξη με τους συντελεστές της παράστασης
Για την ιδέα & τη δημιουργία
- Τρίτη χρονιά Αγορομάνα. Τι σας κάνει να επιστρέφετε ξανά και ξανά σε αυτό το έργο;
Φαίνεται ότι το έργο δεν έχει κάνει ακόμη τον κύκλο του, κάπως καταλήγουμε να μιλάμε γι αυτό, συναντάμε ανθρώπους που το έχουν δει και άλλους που θέλουν να το δουν και με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, όλο επανέρχεται στις συζητήσεις μας και στο μυαλό μας. Νομίζω ότι μετά την περιοδεία που κάναμε ανά την Ελλάδα υπό την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού, πήραμε φόρα και ορμή για να το ανεβάσουμε ξανά στην Αθήνα.
- Ποια ήταν η αρχική αφορμή για να γεννηθεί η παράσταση; Υπήρξε κάποιο προσωπικό βίωμα που αποτέλεσε σπίθα για τη δημιουργία της;
Η προσωπική μου εμπειρία μητρότητας με οδήγησε στο να πραγματοποιήσω μία έρευνα, μέσα από μία σειρά συνεντεύξεων, προκειμένου να διαπιστώσω αν όλα όσα ζούσα ήταν μόνο δικά μου βιώματα, ή αν υπήρχε κάτι κοινό στις ιστορίες μητρότητας άλλων γυναικών. Τα αποτελέσματα ήταν αποκαλυπτικά.
- Πώς εξελίχθηκε το κείμενο από την πρώτη χρονιά μέχρι σήμερα;
Έχουν υπάρξει αλλαγές και στο κείμενο και στον τρόπο που αυτό αποδίδεται σκηνικά. Προσπαθήσαμε να γίνει ακόμη πιο εύστοχο και αιχμηρό, να εκφράσει καλύτερα τη γυναικεία πλευρά, αλλά να δώσει χώρο και στον άντρα-σύντροφο να θέσει του δική του οπτική. Η αλήθεια είναι ότι σε κάθε κύκλο παραστάσεων κάνουμε αλλαγές, αφού εμείς αλλάζουμε, είναι επόμενο να αλλάζει και το κείμενό μας. Επίσης γίνονται πολλές αναφορές σε θέματα της επικαιρότητας ή στον τόπο που παίζουμε κάθε φορά.
- Τι καινούργιο θα δούμε φέτος;
Για εμάς η παράσταση αποτελεί αφορμή για ατελείωτες συζητήσεις και διαφωνίες, είμαστε ένας άντρας και μία γυναίκα που σκηνοθετούμε και παίζουμε μαζί. Η προσωπική μας ζωή, οι απόψεις μας και οι επιθυμίες μας περιστρέφονται συχνά γύρω από το θέμα έμφυλη ανισότητα και γίνονται αφορμή για αλλαγές στην παράσταση. Φέτος η Αγορομάνα είναι πιο δυναμική, φαίνεται πιο έτοιμη να στηριχτεί στα πόδια της και να ξεπεράσει τα εμπόδια. Θα δείτε φυσικά και τις καινούργιες μας καλεσμένες, μία για κάθε παράσταση.
Για τη μητρότητα & τα στερεότυπα
- Ποιο είναι το μεγαλύτερο ψέμα που λέγεται γύρω από τη μητρότητα;
Ότι το μωρό είναι κυρίως ευθύνη της μαμάς. Και γι αυτό η μητρότητα παρουσιάζεται σαν ένα μαγικό συννεφάκι αγάπης και απαλότητας. Η νέα μητέρα βρίσκεται εγκλωβισμένη με την αποκλειστική σχεδόν φροντίδα του μωρού και την απολύτως παράλογη απαίτηση ότι πρέπει να το απολαμβάνει, αφού όλες και όλοι ξέρουμε πόσο μαγική είναι η μητρότητα! Δεν έχει δικαίωμα να παραπονιέται, δεν έχει δικαίωμα να μην αντέχει, αφού είναι μαμά, γιατί αλλιώς θα έρθει αντιμέτωπη με το μάλλον δεν το ήθελες πολύ να κάνεις παιδί, οι άλλες πώς τα καταφέρνουν και εσύ δεν μπορείς; και ένα σωρό άλλες καταπληκτικές ατάκες για το πώς πρέπει να είναι και πώς πρέπει να νιώθει.
- Πόσο επηρεάζει το Instagram και η τέλεια εικόνα τις νέες μητέρες;
Το Instagram είναι απλά ένα μέσο. Υπάρχουν πολλές μαμάδες που μοιράζονται το πόσο ονειρεμένα περνάνε, και δεν αποκλείεται πολλές από αυτές να το εννοούν, αλλά υπάρχουν και πάρα πολλές που προσπαθούν να αποδομήσουν αυτή την κοινωνική κατασκευή της μητέρας-αγίας-πολυεργαλείο, και το καταφέρνουν πολύ καλά. Το καλό είναι ότι ο καθένας και η καθεμία μπορεί να επιλέξει ποια αφήγηση θα ακολουθήσει.
- Πού πιστεύετε ότι ξεκινά και πού τελειώνει η ενοχή μιας μητέρας;
Η ενοχή της μητέρας είναι απέραντη. Ακριβώς γιατί θεωρείται η βασική υπεύθυνη για το παιδί. Είναι συντριπτικό αυτό το βάρος, είναι πολύ άδικο η σχέση μητέρας παιδιού να βρίσκεται συνεχώς κάτω από τη σκιά της ενοχής.
- Η φράση Πάντως εγώ παιδί με άντρα δεν ξανακάνω είναι αστεία ή τραγικά αληθινή;
Είναι αστεία γιατί είναι τραγικά αληθινή.
Για το κοινό & τη δυναμική των παραστάσεων
- Κάθε βράδυ υπάρχει διαφορετική/ος καλεσμένη-ος. Πόσο αλλάζει αυτό τη ροή;
Αυτό είναι από τα πιο ενδιαφέροντα κομμάτια της παράστασης, όχι μόνο γιατί έρχεται κάθε φορά ένα διαφορετικό θέμα στο τραπέζι, αλλά και γιατί μέσα από το βλέμμα της/του καλεσμένης-ου φωτίζονται διαφορετικά τα ίδια τα θέματα της παράστασης.
- Τι θα θέλατε να πάρει μαζί του φεύγοντας ένας άντρας από την παράσταση;
Το ποιά είναι η πραγματικότητα της γυναίκας μέσα στην καθημερινότητα της γονεικότητας. Της κάθε γυναίκας. Γι’ αυτό στην παράσταση ακούγονται πολλές γυναικείες φωνές, και υπάρχουν και αποσπάσματα βιβλιογραφικής έρευνας. Για να μην αφήσουμε περιθώρια σε κάποιον-α να πει ότι είμαι υπερβολική, η φίλη μου είναι υπερβολική, η γυναίκα μου είναι υπερβολική. Θέλουμε όλοι οι θεατές και οι θεάτριες να φύγουν με μια ρωγμή στην εικόνα που έχουν για το ποια είναι η θέση της γυναίκας σήμερα. Να μιλήσουμε για το κατά πόσο οι σχέσεις είναι ισότιμες και για την αντικειμενοποίηση του γυναικείου σώματος κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, του τοκετού και της λοχείας, ως συνέπεια αυτής της ανισότητας.
- Τι σας λένε συνήθως οι γυναίκες μετά το τέλος;
Αυτό είναι όλη μας η ανταμοιβή για τη δουλειά μας. Ταυτίζονται, θυμώνουν, κλαίνε, κλαίμε μαζί, μοιράζονται προσωπικές τους ιστορίες. Νομίζω ότι νιώθουμε όλες λιγότερο μόνες. Θα βάλω μέσα σε αυτό και τους άντρες που έρχονται, είναι συνήθως πολύ θερμοί, καθώς ταυτίζονται και αυτοί ως γονείς, και όχι μόνο, με τα θέματα της παράστασης.
- Είναι τελικά μια παράσταση για γυναίκες ή για όλους;
Φυσικά και είναι για όλους. Η μητρότητα είναι απλά η αφορμή για να ανοίξουν πιο μεγάλα θέματα, όπως η έμφυλη ανισότητα και η έμφυλη βία.
Κλείσιμο
- Αν η παράσταση ήταν ένα μήνυμα στο ψυγείο του σπιτιού, τι θα έγραφε;
Μια φράση από το τραγούδι των Beastie Boys από το κείμενο μιας από τις καλεσμένες μας
You gotta fight for your right to party
- Γιατί κάποιος που δεν έχει παιδιά να έρθει να τη δει;
Για να κατανοήσει καλύτερα τους οικείους του που έχουν παιδιά και να τους συμπαθήσει λίγο περισσότερο, για να κατανοήσει καλύτερα τις γυναίκες, για να γελάσει πάρα πολύ και για να νιώσει και λίγο τυχερός-ή.
- Ποια είναι η μία φράση που θέλετε να μείνει στο κοινό;
Για να κάνω διάλειμμα απ’ αυτό που ζω, πάω στο μανάβη φίλε μου
Έγραψαν για την παράσταση:
“Υπάρχουν κάποιες παραστάσεις που γίνονται γεγονότα, που όλο και περισσότεροι μιλούν για αυτές, που είναι δύσκολο να βρεις εισιτήριο. Μια τέτοια περίπτωση είναι η Αγορομάνα”.
Μαργαρίτα Κιάου, Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων
“Η αλήθεια είναι ότι πέρασε καιρός από τότε που -θεατρικά, τουλάχιστον- συναντηθήκαμε με κάτι έξυπνο, φρέσκο, ακομπλεξάριστο.”
Ampa team, Lifo
“Πρόκειται για ένα από τα πιο αληθινά κείμενα που έχω δει να ανεβαίνουν στη σκηνή.”
Μαριλένα Θεοδωράκου, Theatermag
Ταυτότητα παράστασης:
Κείμενο: Αφροδίτη Μητσοπούλου
Σκηνοθεσία: Ιάκωβος Μολυμπάκης, Αφροδίτη Μητσοπούλου
Σκηνογραφία: Μαρία Καραθάνου
Φωτισμοί: Αποστόλης Κουτσιανικούλης
Πρωτότυπη μουσική: Κώστας Μητσόπουλος
Βοηθός σκηνοθέτη: Μαρία Χαριτοπούλου
Φωτογραφίες: Δομνίκη Μητροπούλου
Κατασκευή τοτέμ: Μάρω Γουδή, Σμαράγδα Καφετζή
Ερμηνεία: Αφροδίτη Μητσοπούλου, Ιάκωβος Μολυμπάκης
Marketing / Eπικοινωνία: Βενετία Καραπάνου
Παραγωγή: Scratch Theater Company
Διάρκεια: 70’
Κάθε Σάββατο (από 28/2) στις 21:00, Κυριακή στις 19:30 Kukaracha theaterspace, Κορίνθου 9, Aθήνα 10441
Τιμές εισιτηρίων: 15€, 10€ (φοιτητικό, πολύτεκνων, άνω των 65, ΑΜΕΑ, άνεργοι, ατέλεια ΣΕΗ)
Για ηλεκτρονική αγορά εισιτηρίων πατήστε εδώ
Φωτογραφίες παράστασης μπορείτε να βρείτε εδώ
Για τηλεφωνικές κρατήσεις καλέστε στο 210 7234567 Δευτέρα – Παρασκευή, 10:00-16:00
Για πληροφορίες σχετικά με την παράσταση καλέστε στο 6938575894