Στην πολιτική της ενασχόληση, αλλά και στο κίνημα πολιτών που βρίσκεται σε διαδικασία διαμόρφωσης, αναφέρθηκε η Μαρία Καρυστιανού σε συνέντευξή της στο περιοδικό Down Town της Κύπρου.
Η ίδια παραδέχεται ότι η πορεία αυτή δεν ήταν προαποφασισμένη. Η αλήθεια είναι ότι ούτε εγώ το περίμενα ότι θα φτάσω σε αυτό το σημείο. Δεν ξεκίνησα για να γίνω πολιτικός, σημειώνει, ασκώντας ταυτόχρονα σκληρή κριτική στο σημερινό πολιτικό σύστημα.
Η Μαρία Καρυστιανού τονίζει πως απαιτούνται πλέον πιο αποφασιστικές κινήσεις: Από τη θέση της ευθύνης ως ενεργός πολίτης δηλώνω ότι ναι, θα πρέπει να προχωρήσουμε σε κάτι πιο δραστικό. Αυτό το διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα ποτέ δεν θα δώσει λύσεις, γιατί αυτό θα σήμαινε τη διάλυσή του.
Θα διεκδικήσουμε την ψήφο
Όπως εξηγεί, το κίνημα πολιτών βρίσκεται σε φάση οργάνωσης και ωρίμανσης, με σαφή πολιτικό προσανατολισμό.
Το κίνημα των πολιτών οργανώνεται και θεωρώ ότι θα καταφέρει να ωριμάσει τόσο, ώστε να διεκδικήσει την ψήφο του ελληνικού λαού με αξιοπρέπεια και με ένα πρόγραμμα που θα δίνει λύσεις στα προβλήματα που ταλανίζουν τη χώρα, αναφέρει χαρακτηριστικά.
Σε ό,τι αφορά τη χρονική στιγμή και το όνομα του ενδεχόμενου πολιτικού φορέα, ξεκαθαρίζει πως τίποτα δεν έχει ακόμη “κλειδώσει”: Το όνομα αυτού και η ημερομηνία των επίσημων ανακοινώσεων δεν έχουν οριστικοποιηθεί, διότι δεν είναι προσωπική απόφαση , θα είναι αποτέλεσμα μιας συλλογικής διαδικασίας στην οποία συμμετέχω ενεργά.
Ο ηγέτης δεν αυτοπροτείνεται
Ιδιαίτερη έμφαση δίνει και στο ζήτημα της ηγεσίας, απορρίπτοντας κάθε λογική προσωπικής ανάδειξης.
Ο ηγέτης βγαίνει από τον λαό. Δεν πρέπει να αυτοπροτείνεται. Θα σεβαστώ τη γνώμη της πλειοψηφίας, αφού η διαδικασία επιλογής του επικεφαλής του κινήματος θα γίνει με δημοκρατικές διαδικασίες. Το ποιος θα ηγηθεί είναι το τελευταίο που μας απασχολεί αυτή τη στιγμή. Μας ενδιαφέρει πριν και πάνω απ’ όλα η ουσία και το έργο της ομάδας.
Φταίω για τα Τέμπη
Στο πιο φορτισμένο σημείο της συνέντευξης, η Μαρία Καρυστιανού αναφέρεται στο τραγικό δυστύχημα των Τεμπών και στις τύψεις που νιώθει ως πολίτης. Φταίω! Σαφώς και φταίω! Φταίω, γιατί επέτρεψα στους πολιτικούς να απαξιώσουν τη ζωή μας. Έβλεπα τα σκάνδαλα που έμεναν ατιμώρητα και έλεγα “έτσι είναι τα πράγματα στην Ελλάδα…”. Επέτρεψα έτσι, με την ανοχή μου, να γίνει η χώρα μας η πιο διεφθαρμένη στην Ευρώπη. Γιατί στο τέλος της ημέρας, εμείς είμαστε που το επιτρέπουμε.
Δεν αντέχω να ξαναμπώ σε τρένο
Απαντώντας στο αν θα χρησιμοποιούσε ξανά τρένο, η στάση της είναι κατηγορηματική:
Ούτε στο μετρό της Θεσσαλονίκης δεν μπαίνω. Δεν θέλω να ξαναμπώ σε τρένο. Όχι από φόβο – αν και είναι επικίνδυνα – αλλά επειδή δεν το αντέχω. Ούτε μπροστά από τον σιδηροδρομικό σταθμό δεν θέλω να περνάω. Προτιμώ να κάνω έναν ολόκληρο κύκλο, για να αποφύγω να δω τις γραμμές των τρένων.
Η Μαρία Καρυστιανού εμφανίζεται αποφασισμένη να συνεχίσει την πολιτική της διαδρομή μέσα από συλλογικές διαδικασίες, θέτοντας στο επίκεντρο την ευθύνη των πολιτών και τη ρήξη με ένα σύστημα που, όπως υποστηρίζει, έχει εξαντλήσει τα όριά του.