Οι σοροί του 50χρονου Τζάροντ Κλουν, της 49χρονης συντρόφου του, Μαϊγουένα Γκοασντού, καθώς και των δύο γιων τους, του 16χρονου Λίον και του 14χρονου Ότις, εντοπίστηκαν το πρωί της 30ής Ιανουαρίου στο σπίτι της οικογένειας στην περιοχή Mosman Park του Περθ. Η Αστυνομία εκτιμά ότι πρόκειται για υπόθεση δολοφονίας-αυτοκτονίας, σημειώνοντας ότι και τα δύο παιδιά αντιμετώπιζαν «σημαντικές προκλήσεις υγείας».
Το Σάββατο έγινε γνωστό ότι εντοπίστηκε ένα σημείωμα – πιθανότατα επιστολή – το οποίο βοήθησε τις Αρχές να καταλήξουν στο συμπέρασμα ότι οι γονείς είχαν από κοινού αποφασίσει να βάλουν τέλος στη ζωή τους και στη ζωή των παιδιών τους. Σύμφωνα με πληροφορίες, το μήνυμα περιλάμβανε λεπτομέρειες για τα οικονομικά της οικογένειας.
Αισθάνονταν απομονωμένοι και εγκαταλελειμμένοι
Φίλοι της οικογένειας μίλησαν για τις δυσκολίες που αντιμετώπιζαν επί χρόνια οι Κλουν, κάνοντας λόγο για απώλεια κρατικής χρηματοδότησης που στήριζε τη φροντίδα του ενός παιδιού, αλλά και για περιστατικό σε σχολείο, όπου μέλος του προσωπικού φέρεται να αποκάλεσε ένα από τα παιδιά «τέρας». Στενή φίλη της οικογένειας δήλωσε στη Daily Mail ότι το ζευγάρι ένιωθε ολοένα και πιο απομονωμένο και χωρίς στήριξη, υπογραμμίζοντας πόσο «δύσκολη και εξαιρετικά απαιτητική» ήταν η καθημερινότητα με δύο παιδιά με σοβαρό αυτισμό.
Αναφερόμενη στο Εθνικό Πρόγραμμα Ασφάλισης Αναπηρίας (NDIS) της αυστραλιανής κυβέρνησης, η ίδια σημείωσε ότι οι γονείς ένιωθαν εγκαταλελειμμένοι από συγγενείς, φίλους, σχολεία, υπηρεσίες στήριξης και το σύστημα υγείας. Όπως είπε, η μητέρα φοβόταν ακόμη και τη φιλοξενία των παιδιών σε ανοιχτές δημόσιες δομές, μήπως τα κακομεταχειριστούν, ενώ η χρόνια στέρηση ύπνου – καθώς τα παιδιά δεν κοιμούνταν τη νύχτα – επιβάρυνε δραματικά την ψυχική αντοχή του ζευγαριού.
Άλλος φίλος της οικογένειας, που ζήτησε να διατηρήσει την ανωνυμία του, χαρακτήρισε τους γονείς «δυνατό ζευγάρι» που αγαπούσε βαθιά τα παιδιά του και εξάντλησε κάθε δυνατό μέσο για να εξασφαλίσει στήριξη. «Δεν επρόκειτο για μια τυπική υπόθεση ενδοοικογενειακής βίας. Ήταν δύο γονείς εξαντλημένοι, φοβισμένοι για το μέλλον των παιδιών τους και νικημένοι από ένα σύστημα που δεν βοηθούσε», ανέφερε, προσθέτοντας ότι οι φόβοι τους για την τύχη ατόμων με αναπηρία χωρίς οικογενειακή υποστήριξη δεν ήταν αβάσιμοι.
Η Μαϊγουένα Γκοασντού, γαλλικής καταγωγής, είχε μιλήσει στο παρελθόν σε διαδικτυακές ομάδες στήριξης για τη σοβαρότητα του αυτισμού των γιων της, σημειώνοντας ότι, παρότι διαφορετικοί μεταξύ τους, βρίσκονταν στο υψηλότερο άκρο του φάσματος. Η οικογένειά της ζει κυρίως στη Μορλέ της Βρετάνης, γεγονός που περιόριζε τη φυσική στήριξη που μπορούσε να έχει.
Το περιστατικό στο σχολείο του 14χρονου
Ο Τζάροντ Κλουν, προερχόμενος από εύπορη και γνωστή οικογένεια του Περθ, είχε φοιτήσει στο Christ Church Grammar School, όπου είχαν φοιτήσει και οι γιοι του. Σύμφωνα με πληροφορίες, εκεί φέρεται να σημειώθηκε το περιστατικό προσβολής σε βάρος ενός από τα παιδιά, ενώ πηγές ανέφεραν ότι ο Ότις είχε αποβληθεί περίπου δύο χρόνια πριν, μετά από επεισόδιο που χαρακτηρίστηκε «η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι». Το σχολείο απέφυγε να σχολιάσει συγκεκριμένα, περιοριζόμενο σε γενική δήλωση στήριξης των πενθούντων και σεβασμού της αστυνομικής έρευνας.
Ο πρωθυπουργός της Δυτικής Αυστραλίας Ρότζερ Κουκ δήλωσε ότι, πέρα από την αστυνομική διερεύνηση, θα πρέπει να αναζητηθούν απαντήσεις στα βαθύτερα αίτια της τραγωδίας. «Σε τέτοιες στιγμές αναρωτιέσαι γιατί, τι πήγε στραβά και αν θα μπορούσε να είχε αποτραπεί», ανέφερε, τονίζοντας την ανάγκη να εξεταστούν τα γεγονότα ώστε να απαντηθούν αυτά τα ερωτήματα.
«Ο αυτισμός των παιδιών δεν μπορεί να αποτελεί δικαιολογία για τη δολοφονία τους»
Η Επίτροπος για τις Διακρίσεις λόγω Αναπηρίας, Ροζμαρί Κέγιες, καταδίκασε τα «επικίνδυνα αφηγήματα» και ζήτησε τη διεξαγωγή ιατροδικαστικής έρευνας για την οικογενειακή τραγωδία στο Περθ.
«Το ότι τα παιδιά μπορεί να ήταν αυτιστικά και να χρειάζονταν υποστήριξη δεν πρέπει να αποτελεί βάση για οποιαδήποτε δικαιολογία της δολοφονίας τους», τόνισε η Κέγιες, κορυφαία δικηγόρος για θέματα Αναπηρίας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.
«Έχουμε δει αυτό να συμβαίνει σε παρόμοιες καταστάσεις, όπου η αφήγηση αφορούσε το βάρος της αναπηρίας για τους γονείς και τις οικογένειες, ως έναν τρόπο να υποβαθμιστεί η δολοφονία των δύο παιδιών. Είναι μια επικίνδυνη αφήγηση».
Σε κάθε περίπτωση, υπογράμμισε, μιλώντας στο δίκτυο ABC, ότι η έλλειψη επαρκούς υποστήριξης δεν αποτελεί δικαιολογία για ενδοοικογενειακή βία. «Οι οικογένειες αντιμετωπίζουν αντίξοες συνθήκες και δεν καταφεύγουν στη δολοφονία των παιδιών τους», είπε.